BoothDock może zastąpić tło na dwa sposoby: klasyczną drogą z zielonym płótnem (chroma key) albo za pomocą SI, całkiem bez płótna. Szablon decyduje jedynie o tym, czy tło jest zastępowane i czym. To, jak dobry będzie efekt, zależy od stanowiska – dlatego ustawia się to w panelu administratora w sekcji Aparat, a nie w projekcie.
Która droga pasuje
| Zielone płótno (chroma) | Wycinanie przez SI | |
|---|---|---|
| Gość widzi siebie wcześniej w scenerii | tak, w podglądzie | nie |
| Przygotowanie | płótno i równomierne światło | nic |
| Sprzęt | bez znaczenia | zalecana karta graficzna |
| Kapelusze, okulary, rekwizyty | często trudne | zwykle bez problemu |
Krótko: jeśli masz miejsce i światło, płótno jest spokojniejszym wyborem. Tam, gdzie stanowisko musi stanąć w pięć minut, wygrywa SI.
Regulacja na zdjęciu próbnym
W Aparat → Ustaw wycinanie robisz zdjęcie próbne i widzisz każdą zmianę natychmiast – nie dopiero przy pierwszym gościu.
- Pipeta: kliknięcie w zieleń zdjęcia próbnego pobiera kolor kluczowy. Uśredniany jest obszar 5×5, żeby szum matrycy nie podsunął przypadkowego sąsiedniego koloru.
- Tolerancja: jak bardzo kolor może odbiegać od kluczowego, a mimo to zostać usunięty.
- Miękkość krawędzi: szerokość przejścia. Zbyt twarda wygląda jak wycięta nożyczkami, zbyt miękka się strzępi.
- Usuń zieloną poświatę (despill) zabiera zielony refleks, który płótno rzuca na włosy i ramiona. To ustawienie o najbardziej widocznym efekcie – również na drodze SI.
- Podgląd maski pokazuje samą maskę zamiast obrazu. Błędy widać tam wcześniej niż na gotowym zdjęciu.
Wybór modelu
Przy wycinaniu przez SI przy każdym modelu widnieje, ile czasu zajęło mu to na tym stanowisku na zdjęcie – zmierzone na samym urządzeniu, nie przepisane z instrukcji. Dwie wartości zmierzone na zdjęciu 30 megapikseli:
- Szybki, dobra jakość (wbudowany, zawsze dostępny): około 0,2 s z kartą graficzną, 0,85 s bez niej.
- Ludzie i włosy (pobierany, około 490 MB): od 2,5 do 3 s z kartą graficzną, około 23 s bez niej.
Stanowisko samo pobiera duży model przy starcie, gdy tylko jakiś szablon korzysta z wycinania przez SI, i potem się na niego przełącza. Jeśli sam wybierzesz model, ten wybór zostaje – na słabej maszynie właściwą odpowiedzią jest model wbudowany.
Jeśli nie widać żadnego czasu: model nigdy jeszcze nie liczył na tym stanowisku. Otwórz raz Ustaw SI i pozwól mu przetworzyć zdjęcie próbne; wtedy pojawi się liczba.
Rozdzielczość: więcej nie znaczy lepiej
Rozdzielczość maski ustawiona jest na 1024 i tak powinno zostać. Model wycinający jest trenowany na określonym rozmiarze obrazu; powyżej niego nie widzi już człowieka jako całości, tylko fragmenty – i maska się rozpada. Za mało też jest błędem: przy 512 wbudowany model zgubił całe ramię na zdjęciu 30 megapikseli. Modele o stałym rozmiarze wejścia ukrywają to ustawienie, bo nie miałoby ono tam żadnego efektu.
Kolejność: najpierw wycinanie, potem filtry
Upiększanie i styl nakładane są po wycięciu, na gotowy obraz. To nie przypadek: despill pracuje na prawdziwej zieleni, a dopracowanie krawędzi potrzebuje kolorowego obrazu, żeby znaleźć granicę włosów. Filtr czarno-biały nałożony wcześniej zabiera dokładnie to. Dzięki temu styl leży na motywie i na tle, co i tak wygląda spójniej.
Gdy efekt nie przekonuje
- Zielona obwódka na włosach: zwiększ despill, a w razie potrzeby zwęź krawędź o 1–2 px.
- Dziury w motywie: za wysoka tolerancja albo nierównomiernie oświetlone płótno. Sprawdź światło, zanim sięgniesz po suwaki.
- Krawędź jak wycięta nożyczkami: zwiększ miękkość krawędzi.
- SI gubi części ciała: sprawdź, czy rozdzielczość wynosi 1024; przy ciemnym ubraniu na ciemnym tle więcej światła na motywie pomaga bardziej niż jakiekolwiek ustawienie.